Loslaten

(september 2013)

Achter het begrip ‘loslaten’ gaat een wereld schuil van bruikbare inzichten. Van die inzichten moeten we het hebben. ‘Loslaten!’ is een aansporing die makkelijker is uitgesproken dan dat het waardevol wordt uitgevoerd.

anders sturenLoslaten kennen we van oorsprong als gespreksinbreng over persoonlijke zaken. Dat domein wil ik niet indringend betreden. Ik wil het wel even aanraken, omdat er een parallel is met de wereld van management en bestuur – dáár is het modieus en dus ook dáár moeten we het scherp krijgen.

Loslaten in het persoonlijke domein
Misschien is dat persoonlijke ‘loslaten’ wel het proces dat je doormaakt – het is lastig als een gebeurtenis je steeds naar de strot grijpt en je functioneren belemmert of inkleurt. Misschien is ‘een plek geven’ wel het resultaat van dat proces, waarbij die plek bepaald is door wat er is gebeurd, door wie je bent en door waar je staat in het leven.
Als je iets een plek hebt gegeven heb je het óók betekenis gegeven. Je verhoud je ertoe op evenwichtige wijze. Soms pak je het beet, en doe je er wat mee – maar het speelt geen interveniërende rol meer in elk dagelijks persoonlijk handelen.

Loslaten bij management
Bij management is ‘loslaten’ het tegengestelde van vasthouden en daardoor beperken. Loslaten is positief ingegeven managerial handelen, waaruit vertrouwen blijkt in de professionaliteit van de medewerker. Loslaten past in het 4R-model, bij ruimte geven. Niet de ongeduide en onzeker makende ruimte die hoort bij ‘laten dobberen’ en ‘alleen laten’- en dan soms, uit het niets, bám: control en rekenschap moeten afleggen.
Wel de ruimte voor professionals om het beste uit zichzelf te halen ten bate van het beoogde resultaat. Loslaten is zo bezien activerend. Daar hoort coachend leiding geven bij, management by walking around, op zoek naar waardetoevoeging vanuit je rol als manager – misschien ook op inhoud, maar vooral op coaching in gedrag en op persoonlijke ontwikkeling. Evenwichtig, in vertrouwen, niet te dicht erop.
De laatste R, die van rekenschap afleggen, is in die context een prima moment waar je in vertrouwen naar toe werkt – als professional en als manager.

Loslaten als bestuursstijl
Bij bestuur is ‘loslaten’ opnieuw het tegengestelde van vasthouden en daardoor beperken. Burgers, instellingen en bedrijven neem je als bestuur serieus, je geeft beleidsruimte. Je voelt je als bestuur wél betrokken en verantwoordelijk, je laat naar houding en uitstraling niemand in de steek. Iedereen begrijpt zijn eigen verantwoordelijkheid – elke burger verlangt ernaar op basis van die eigen verantwoordelijkheid activiteiten te ontwikkelen.
De betrouwbaarheid van bestuur zit erin dat de ruimte, zoals je die als overheid bepaalt, niet met de dag verandert. Terloopse, onverhoedse en soms met dag wisselende veranderingen voelen als interventies en maken onzeker.
In je bestuursstijl ben je duidelijk in waar je voor staat, en je bent effectief en dienstbaar in je taakuitoefening. Burgers, instellingen en bedrijven stellen die eenduidigheid en transparantie op prijs. En zijn níet bang voor veranderingen die zijn uitgelegd en in een heldere richting wijzen.

Loslaten is betekenis geven aan de ander. Je verhoud je tot de ander op evenwichtige wijze: ieder zijn rol en identiteit. Je ontmoet de ander graag, en je zoekt het gesprek in gelijkwaardigheid en op basis van vertrouwen. Je verkiest arbitrage boven interventie en gesprek boven machtsuitoefening.

(Deze blog werd eerder gepost op het linkedinplatform Organisatiecoaching Nederland)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s