Delen

(januari 2015)

We leven in het tijdperk van het Grote Delen. Daar hoort vaak wel een beetje geld bij (voor de kosten ofzo), maar het is iets met ‘samen’ en ruikt een beetje naar Sustainable en een Andere Economie. De toekomstige beurshelden Über en Airbnb hebben in ieder geval níets met ‘delen’ te maken – terwijl ter illustratie vaak juist naar hén wordt verwezen. Ten onrechte, maar daarover straks. Laten we het eerst over het échte delen hebben.

FD_1Vaak micro. Uit de 80-er jaren ken ik een Leidse wijk met 300 woningen: een stekjesruilmarkt, een buurthutspot op 3 oktober voor 120 man op straat, een uitleen/ruilbeurs voor de duurdere gereedschappen en een telefoonnummer voor mensen met klus&hulpvragen. Anno nu zie je dit soort dingen terug op buurtgebonden internetplatforms, of juist platforms die op thema’s zitten als koken voor buurtgenoten of een grote variatie aan vragen – van  ‘ik ben ziek, wie wil voor mij boodschappen halen?’ en  ‘wie wil mij vergezellen naar het ziekenhuis? ik voel me daar altijd zo alleen?’ naar  ‘ik wil álle Cheers afkijken: wie kijkt mee in een gezellige hang-marathon?’.
Laten we zeggen: dit zijn buurt en dorp op hun best.

Vaak op thema’s. Wat te denken van ‘Vrienden op de fiets’, de stichting ‘Leergeld’ of ruil van (vakantie)huizen: die hebben allemaal een veel langere geschiedenis, maar hebben ontegenzeggelijk veel baat bij internet. Datzelfde internet maakt het mogelijk dat ouders leuke uitjes met kinderen delen, of een privéconcert ruilen voor juridisch advies.
Verder zie je in ontzettend veel steden en stadjes oude en nieuwe platforms, die voor bepaalde mensen en bepaalde activiteiten geld, ondersteuning en skills organiseren. Van buddies via mantelzorgers naar bijles en budgetcoaching. In oude taal waren dat vaak ‘stichtingen’ en ‘fondsen’, vandaag de dag zijn er heel diverse vehikels en platforms tot aan repair-cafés en crowdfunding aan toe.

Soms gewoon instrumenten. Handig, die ziekenhuisplanner. Kan je ook gebruiken rond kraambezoek en rond mantelzorg. Net zo handig zijn gratis of tegen kostprijs te krijgen instrumenten voor maakt-niet-uit-wat je wil organiseren en delen. Bijvoorbeeld van die sites voor buurten: google maar eens ‘mijn buurt’, dat ziet er allemaal heel operationeel uit. Fijn!
Inzet is steeds: samen willen we iets voor elkaar krijgen, en we delen en organiseren op een platform onze inzet.

Soms gaat het over iets waar echt geld mee gemoeid is. Denk maar eens aan de heilige koe. Mensen delen auto’s tegen kostenvergoeding (vroeger via de telefoon; nu vaker en via internet), of je hebt een abonnement bij Greenwheels of een ander. Kinderspullen, BB/TB: lange geschiedenissen en verre toekomsten, en allemaal op basis van delen.
Geld betalen is helemaal niet fout – misschien is ‘delen’ wel de invalshoek voor een vriendelijke 21e eeuwse markt van diensten. Denk maar eens aan een tool voor verhuur en gebruik van maatschappelijk en spannend vastgoed, dat zit toch echt in de buurt van delen – al kost die tool geld. Of denk aan tweede hands-kleding, een kunstuitleen en aan een kleding’bieb’. Mag allemaal een kleine business zijn. Het thema is niet ‘hebben en houden’ maar ‘doorgeven’, ‘tijdelijk gebruiken’ en ‘delen’.

KOM IK NOG EVEN OP Über EN Airbnb. Te vaak hoor ik in één volzin dat de nieuwe deel-economie en het Grote Delen worden geïllustreerd met deze toekomstige beursvehikels. Kom op goedgelovigen!
Bij Airbnb moet je als huurder dik betalen en dat is dus iets anders dan Vrienden op de Fiets en het echte couchsurfen. Een fijne site rond erfgoedlogies of een site van 40 bijzondere acco’s in Stockholm helpen mij als commerciële vehikels overigens beter. Als Airbnb volume en omzet heeft, dan kunnen we er gif op innemen dat de eigenaren op de beurs pp gewoon een half of een heel miljard ophalen. Met dank aan de mensen die Airbnb aan traffic-volume hebben geholpen.
En Über? Dat is gewoon een worldwide concurrent van alle ándere taxisites (iedereen ként die sites/app toch?!), en zorgt voor wat zíj een prijzenslag noemen  – waar anderen dat een oorlog noemen tegen redelijke arbeidskosten. De autobezitters die voor een paar luizige tientjes gaan, moeten dit weten: zodra er volume is, dan zullen de eigenaren op de beurs 1 miljard en meer ophalen.Daar was het ze van het begin af aan om te doen. Niks ‘sharen’, gewoon harde dollars binnentikken.

Niks mis mee, maar noem het géén delen – van het begin af aan is het snel organiseren van volume plus de suggestie van een toekomstig verdienmodel hét doel geweest. Het gaat niet om hogere doelen (sharing) maar om beurssucces. It’s all greed

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s