Transparant

(mei 2013)

Dat zeggen we graag: dat we transparant zijn. Als mens, als bedrijf, als overheid. Transparantie is de tegenvoeter van de aloude black box. De box is nog wél gesloten, je kan er niet bij, maar je kan anders dan voorheen tenminste zien wat er gebeurt. Is dat wel genoeg? Moet je niet ook en vooral uitnodigend zijn?!

P1000748Transparantie is al een hele grote stap.
Als mens laat je zien wát je doet en waaróm je dat doet.
Als bedrijf laat je zien wat je strategie is, welke positie je kiest, hoe je omgaat met leveranciers, met klanten en bijvoorbeeld met maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Als publieke sector laat je zien hoe je besluitvorming is voorbereid, welke argumenten zijn ingebracht, hoe ze zijn gewogen, wie welke rol speelde en hoe uiteindelijk het besluit luidt.

Heel veel normering en certificering van bedrijfsprocessen in de publieke en private wereld gaat uiteindelijk over transparantie. Ja, óók over kwaliteit en over borging. Maar je laat door het kijkglaasje van norm of certificaat voorál zien hoe je het langs de weg van standaardprocessen allemaal voor elkaar krijgt. Smart.

Transparantie gaat over processen. Transparantie gaat niet over inhoud geven aan een relatie. Transparantie informeert.

Laat je anderen eigenlijk wel toe in ‘jouw’ proces?!
Daar zegt transparantie dus níets over. De stap naar uitnodigen, laten meedoen, je laten beïnvloeden is een belangrijke volgende stap. Zeker individuele mensen en zeker de publieke sector kunnen hier nog grote stappen maken.
Even naar de publieke sector. Zodra iets in de publieke wereld van sturing en beregeling terecht is gekomen, zie je dat de publieke sector in haar gedrag de boven-positie kiest. Alsof de publieke sector er bij uitsluiting van anderen over gaat. Dat is een vergissing.
Bestuursrecht omschrijft hoe overheid en burgers met elkaar omgaan. Bestuursrecht verplicht níet om als overheid deaf&dumb te zijn. Geen leukere overheid dan de overheid die uitnodigend is, die met een initiatiefnemer/vrager in gesprek gaat, die meebeweegt en verder helpt en misschien wel eigen ideeën kan loslaten. Een overheid die kiest voor beleidsruimte. Die mensen de weg wijst door het bestuursrecht en mensen aan de best mogelijke oplossing helpt. . Een overheid die na zo’n gesprek ‘nee sorry’ kan zeggen, of ‘ja graag – als je het zo doet’, of ‘leuk idee zeg, nooit aan gedacht, gaan we mogelijk maken’. Een overheid die daardoor ook ‘jouw’ overheid is, die je begrijpt en die je waardeert.

Tien jaar geleden zag ik nog verordeningen inzake woningtoewijzing met het klassieke eerste artikel: “Het is niet toegestaan een woning te betrekken zonder vergunning.” Dat is de overheid die met een dikke buik de weg verspert naar mogelijkheden. Hier moet je langs wil je verder komen, dat begrijp je meteen.

Nu moet het anders, en we zijn op onderdelen en op sommige plekken best al een eind op weg met een open bestuursstijl. Geen anonieme en obese overheid, maar een uitnodigende en ontvankelijke publieke sector met een herkenbaar gezicht. Je zíet dat die je misschien verder kan helpen.
Bij die overheid ga je graag even langs.

 

(Deze blog is oa gepost op de linkedinsite Adviseurs Publieke Secor)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s