Asscher nog steeds op zoek naar nieuwe banen

(juni 2014)

Het afgelopen jaar zijn er 100.000 banen verbrand. Toch zijn burgers en consumenten optimistischer dan een jaar geleden. De recessie is voorbij – toch? Er is hoop op nieuwe banen – toch? Wat dieper zit de vrees dat het moeilijk is en blijft. Zal het wel echt goedkomen?

FD_1We kennen teveel mensen zonder werk, hypotheken staan onder water, en in de verre toekomst dreigt de ouderdom – met onbetaalbare pensioenen en even onbetaalbare zorg. De boodschap is erin gehamerd dat straks 1 miljoen méér ouderen moeten worden ‘verzorgd’ door een beroepsbevolking die nota bene 1 miljoen mínder mensen telt. We hebben werkers nodig – en banen.
Zal het Asscher lukken om deze op het oog onoplosbare kwestie – met mega grote getallen – op te lossen?

Wat is de opdracht van Asscher?
Met meesterhand zal hij vanuit de overheid (?!) moeten bevorderen dat de draagkracht van de economie tenminste gelijk blijft. Dat lijkt razend moeilijk, getuige die mantra dat “straks 1 miljoen meer ouderen verzorgd moeten worden door een beroepsbevoling die 1 miljoen minder mensen telt.” Dat lijkt op een gat van 2 mln. – maar het is niet meer dan een retorisch trucje.
Op dit moment zijn dik 8 mln. landgenoten daadwerkelijk aan het werk, en dat is bijna 48% van de bevolking. Is dat teveel of te weinig? Het is in ieder geval fors meer dan 60 jaar terug, toen zaten we op 38%. En het is ook iets meer dan in de omringende Europese landen. Best een goed uitgangspunt als je het over de draagkracht van de Nederlandse economie hebt.
Laten we aannemen dat de arbeidspartcipatie in ieder geval op die 48% moet blijven zitten. Omdat we in 2025 met wat meer mensen rondlopen in Nederland, is uit te rekenen dat we in 2025 tenminste 300.000 extra banen nodig. Vervolgens heb ik de in potentie werkenden verdeeld in de leeftijdsgroepen 15 t/m 24, 25 t/m 59 en 60 t/m 67. Blijft de arbeidsparticipatie in elk van die leeftijdsgroepen in percentages gelijk, dan neemt het aantal werkenden met 300.000 af. Het verschil tussen ‘300.000 meer banen nodig’ en ‘300.000 minder werkenden’ drukt uit dat we in 2025 600.000 extra mensen aan de slag moeten krijgen.
Alleen dán blijft de arbeidsparticipatie op ca. 48% – en dat was best hoog, zagen we. Komen die banen er níet dan zakt de arbeidsparticipatie naar circa 45%. Niet dramatisch, want hoger dan bijvoorbeeld in 1980 – maar het is een stap terug.
Een beste klus: 300.000 nieuwe banen en 600.000 extra mensen aan de slag – in 2025.
Maar het voelt anders en minder wanhopig dan dat retorische gegoochel met miljoenen. Kijk je nog 10 of 15 jaar verder, dan zijn de getallen misschien 25% hoger. De échte klus speelt nú.

Verder moet vooral de markt weer gaan draaien!
Natuurlijk is er ruimte voor maakindustrie en handel. Nederland is daar veel beter in dan we elkaar vertellen. Misschien lastig als we zien dat Chinezen die bedrijven overnemen, maar dat laat dus wél zien dat het gaat om waardevolle bedrijven met een hoge kwaliteit en veel innovatieve kracht in een breed scala – dus bedrijven uit de voorhoede.
Nu en in de toekomst is er óók ruimte voor innovatieve en vaak persoonlijk getinte services die bepalend zijn voor mensen met vragen rond zorg, ondersteuning, welzijn en gemak. In Nederland is die wereld teveel door regels geïnstitutionaliseerd. Hier is ruimte voor vernieuwende kleine en middelgrote ondernemingen – de consument/burger wacht er op.
Heb verder een open oog voor de kansen voor retail, diensten en ambachten. Vast en zeker nét anders dan 10 jaar geleden, maar mensen blijven eten, recreëren en zich kleden. En naast schaalvergroting zien we de parallelle wereld van schaalverkleining – van ambachtelijke productie, van korte ketens, van persoonlijke accenten. De binnensteden gaan niet ten onder, maar veranderen – dat is altijd zo geweest.
Maak tenslotte asjeblieft weer ruimte voor mensen die wel kunnen meedoen, maar zich vast en zeker niet voor 100% terugverdienen. Nog geen 40 jaar geleden was dat heel gewoon; die mensen hebben we in onze drang naar een gemiddeld hoge efficiency weggebezuinigd. Haal ze weer binnen, daar heb je toch geen wet voor nodig maar alleen maar een pietsie menselijkheid en fatsoen? Zo niet – betaal je dan maar blauw aan hoger wordende sociale en maatschappelijke kosten.
Tenslotte: intervenieer in de concurrentie, verdringing en discriminatie op de arbeidsmarkt (afwenteling op zzp-ers, nulurencontracten). Aan werkers-zonder-werk is geen gebrek (vrouwen, 30-minners en 55-plussers, mensen met een kleurtje), het zit hem in de banen en in een fatsoenlijke toedeling daarvan.

Werk zat dus – voor beleidsmakers, ondernemers en ondernemende mensen.

********************************************************************************************************

Noot over arbeidspartcipatie
Meestal praat men over de potentiële beroepsbevolking (van 15 – !!!- tot 64 jaar) of over het aandeel werkenden uit die beroepsbevolking (zweeft per regio tussen dik 60 tot 75%). Maar wat zegt dan een hoge arbeidsparticipatie bij een kleine beroepsbevolking? Daarom hanteer ik percentages die gaan over het aandeel werkenden op de totale bevolking.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s